کارکرد سيستم های توليد انرژی بدن در ورزش تنيس

سيستمهای انرژي فسفات و لاكتيك هر دو بي هوازي هستند . بدين معنا كه احتياجي به وجود اكسيژن ندارند . از آنجا كه تنيس شامل يك سري حركات تكرار شونده و كوتاه مدت و انفجاري مي باشد . بيشترين انرژي از سيستم بي هوازي تامين مي شوند . لذا پرورش اين سيستمها ي انرژي براي بازيكن حائز اهميت است .
انرژي بي هوازي از مواد پر انرژي فسفات در عضلات و يا از كاربرد مواد قندي در عضلات تامين مي شود كه نتيجه اين عمل توليد اسيد لاكتيك است ( انرژي اسيد لاكتيك ) .

با پرورش صحيح سيستم انرژي بي هوازي ورزشكار به ( توانا ئي انفجاري ) كه براي يك ورزشكار رده بالا لازم است دست مي يابد . اين مسئله به اندازه سرعت بازيكن در تعيين برنده و بازنده نقش اساسي دارد . با اين همه هنگاميكه فعاليتها و رد و بدل كردن توپ طولاني تر شود نياز به تامين انرژي از طريق اكسيژن پيش مي آيد كه اين روش تامين انرژي به نام سيستم (هوازي) شناخته مي شود .

يك پايه قوي تامين انرژي از طريق هوازي مورد نياز است و بازيكناني كه به اندازه كافي سيستم اكسيژن را پرورش دهند ميتوانند توليد اسيد لاكتيك را به تاخير اندازند كه اين مسئله به نوبه خود ايجاد خستگي را به تاخير انداخته و فقط تمركز سطح بازي و بازده كاري را براي مدت طولاني حفظ مي كند .